The hideaways of our childhood erode and rust as we grow up. However, when in need, there are always in our minds for us to hide and take a breath. I found a different version of my childhood‘s hideaway in a small village of south Crete with a view to the Libyan sea as the Sirocco wind blows. Almost every summer I seek in this village my own haven of rest.

Tα καταφύγια της παιδικής μας ηλικίας φθείρονται και σκουριάζουν καθώς μεγαλώνουμε. Κάθε φορά που υπάρχει ανάγκη όμως, βρίσκονται εκεί, στην άκρη του νου, για να μπορούμε να κρυβόμαστε και να ξαποσταίνουμε. Μια «ενήλικη» εκδοχή τους ανακάλυψα στη νότια Κρήτη, σε ένα μικρό χωριό που βλέπει στο Λιβυκό πέλαγος και το φυσάει ο Σιρόκος. Σχεδόν κάθε καλοκαίρι αναζητώ εκεί το δικό μου καταφύγιο.