Οι βιωματικές φωτογραφίες συνιστούν κερκόπορτες στο χωροχρόνο. Τη στιγμή της εισόδου, τη στιγμή που πατάς το κλείστρο, τη στιγμή που κάνεις το καίριο κλικ, κρυφοκοιτάς τον χρόνο μέσα από το διάφραγμα, τρυπώνεις στα κλεφτά μέσα στο χώρο, το χώρο των άλλων το χώρο το δικό σου δεν έχει σημασία, για να βρεις εκεί τη στιγμή που δεν είναι δική σου, δεν είναι των άλλων δεν είναι κανενός αλλά είναι μια κοινή στιγμή, μια στιγμή που περίμενες αλλά και δεν περίμενες ότι θα συμβεί, αλλά να που συμβαίνει.

Είναι η στιγμή που γίνεσαι μέρος της φωτογραφίας.

Για του λόγου το αληθές, σημείωσε την αριθμητική της φωτογραφίας:

Τρεις φέτες ψωμί, τρία πηρούνια, τρία ποτήρια, δύο άντρες - κι ένας τρίτος ακόμα, ο φωτογράφος.