Η Πηνελόπη είναι φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Ζει εννιά μήνες το χρόνο στο Βόλο, με την Αλάσκα και το Ρούντυ, τα δύο γατιά της. Όταν τελειώνει τις υποχρεώσεις της, φροντίζει αδέσποτα ζώα. Της αρέσει να πηγαίνει βόλτες στο πάρκο και την παραλία, να διαβάζει λογοτεχνία, να γράφει, να μαθαίνει ξένες γλώσσες, να ακούει μουσική, να ζωγραφίζει. Προτιμά την ησυχία και τις επιλεγμένες φίλες από τις μεγάλες παρέες και το clubbing. Διαχειρίζεται με σύνεση τη δυναμικότητά της, δείχνει να ξέρει τι θέλει και τι αξίζει πραγματικά γι’ αυτή. Οι κινήσεις της είναι ήρεμες και στο πρόσωπό της υπάρχει σχεδόν μόνιμα ένα «τζοκόντειο» χαμόγελο. Ωστόσο, η εξωτερική ηρεμία μοιάζει να κρύβει έναν ανήσυχο εσωτερικό κόσμο, που την ωθεί να εκφράζει τις σκέψεις και τα συναισθήματα που την κατακλύζουν πάνω στο χαρτί. Η Πηνελόπη είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κάποιος για να εξηγήσει το ρητό «Τα φαινόμενα απατούν», αλλά είναι ακόμη πολύ νέα για να το καταλάβει. Αν δεν είχα δει τα σχέδιά της, στο πλαίσιο μιας μελέτης για την απεικόνιση της μορφής*, δεν θα είχα ξεκινήσει να τη φωτογραφίζω. Παρατηρώντας όμως τα πορτρέτα των φανταστικών μοντέλων της, πριν ακόμη ανταλλάξουμε λέξη, ανακάλυψα κάτι που με συνεπήρε. Αν και η ίδια τα σχεδιάζει με οδηγό τη φαντασία της, επηρεασμένη κυρίως από τα γιαπωνέζικα anime και άλλα κόμικς, ένα έμπειρο και προσεκτικό μάτι μπορεί να διακρίνει το ένα και μοναδικό πρόσωπο, από το οποίο είναι εμπνευσμένα. Τον εαυτό της, στην εξιδανικευμένη του εκδοχή.
Οι ζωγραφιές της Πηνελόπης, πέρα από αυτά που δείχνουν, διηγούνται ιστορίες, οι οποίες δεν μπορώ να ανακαλύψω αυτή τη στιγμή από πού προέρχονται. Αφήνομαι λοιπόν στη φωτογραφία – και τη σχέση που αυτή με βοήθησε να αναπτύξω μαζί της - να με οδηγήσει σιγά σιγά εκεί. Σε έναν τόπο για τον οποίο, διαισθητικά και μόνο, γνωρίζω ελάχιστα κι ένα από αυτά είναι το χρώμα του. Κόκκινο, όπως το εσωτερικό του δωματίου της. Κι ας λέει η ίδια ότι αυτό προέκυψε από σύμπτωση, αφού το κόκκινο δεν είναι ούτε καν το αγαπημένο της χρώμα.

penelope

*Πρόκειται για μία μελέτη, η οποία ξεκίνησε κατά τη διάρκεια μαθημάτων ζωγραφικής και κατασκευής κούκλας του Αν. Καθηγητή του Π.Θ. Απόστολου Μαγουλιώτη και έχει ως αντικείμενο την ασυναίσθητη προβολή της εικόνας των φοιτητών-δημιουργών στα έργα τους (κούκλες, ζωγραφικά πορτρέτα κ.λπ.).