When the artificial is considered to be normal, the natural seems to be exotic and sometimes magical. It depends who is looking. For a city child, the forest could be a place of miracles and its visit there an opportunity to become a mysterious fairy tale hero. When I was a child I felt so. Maybe I still feel the same.

Όταν το τεχνητό μετατρέπεται σε φυσιολογικό, το φυσικό φαντάζει εξωτικό. Ενίοτε, μαγικό. Εξαρτάται από τα μάτια αυτού που το κοιτάζει. Για ένα παιδί της πόλης, το δάσος θα μπορούσε να μοιάζει με τόπο θαυμάτων και η επίσκεψή του σε αυτό μια ευκαιρία να νιώσει ότι ενσαρκώνει κάποιον μυστηριώδη ήρωα παραμυθιού, όπως ένιωθα κι εγώ κάποτε. Κάποιες φορές αισθάνομαι ότι αυτό δεν έχει ακόμη αλλάξει.